این روز ها ابتلا به سرطان دهانه رحم کمتر شده است زیرا غربالگری های لازم توسط بانوان در سنین پر خطر بیشتر صورت می گیرد.

با انجام غربالگری های لازم و مشاهده علائم ابتلا به سرطان دهانه رحم، پیگیری های لازم در خصوص درمان سرطان دهانه رحم انجام می شود.

در محدوده پیش سرطانی بودن سرویکس، آن را درمان می کنند به صورتی که مانع از سرطانی شدن آن می‌شوند.

پیشگیری از سرطان دهانه رحم جزو موارد مهمی است که خانم ها باید به آن توجه کنند و حتما اقدامات لازم در خصوص آن را انجام دهند.

عوامل مختلفی هستند که موجب بروز سرطان دهانه رحم در بانوان می‌ شوند و ریسک ابتلا به آن را افزایش می دهند. این عوامل عبارتند از:

• مصرف کردن سیگار
• شروع کردن فعالیت جنسی از سنین پایین
• داشتن شرکای جنسی متعدد
• کمبود ویتامین های A، B و اسید فولیک در بدن
• وضعیت غیر نرمال هورمون های بدن
• استفاده طولانی مدت از قرص های ضد بارداری
• بالا بودن وزن بدن
• رابطه داشتن با شخصی که دارای شرکای جنسی متعدد است.
• نداشتن فرزند و باردار نشدن
• ضعیف بودن سیستم ایمنی بدن
• انجام زایمان های متعدد
• ابتلا به ویروس HIV

علت های ابتلا به سرطان دهانه رحم

از علت های شایع ابتلا به سرطان دهانه رحم می توان به ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV  اشاره کرد.

HPV شایع ترین عفونتی است که از طریق رابطه جنسی فرد را درگیر می کند.

ویروس HPV به تنهایی می تواند باعث ابتلا به سرطان دهانه رحم شود اما گاهی مواقع موارد دیگر چون داشتن سوءتغذیه، استفاده از دخانیات، باردار شدن و داشتن سیستم ایمنی ضعیف، در بروز این بیماری تاثیرگذار هستند.

بیشتر افرادی که از لحاظ جنسی فعال هستند، معمولا با ویروس HPV در تماس بوده اند.

اکثر آنها علائمی را در خود مشاهده نمی کنند زیرا این ویروس توسط سیستم ایمنی بدن با گذشت دو سال رفع می گردد.

این ویروس انواع مختلفی دارد که برخی از آنها تغییراتی را در سلول های دهانه رحم ایجاد می کنند و موجب ابتلا به سرطان دهانه رحم می‌ شوند.

راه های پیشگیری از ابتلا به سرطان دهانه رحم

راهکار های مختلفی وجود دارد که با به کار گیری آنها می توان از ابتلا به سرطان دهانه رحم تا حدودی پیشگیری کرد. این راهکار ها عبارتند از:

انجام تست پاپ اسمیر

تست پاپ اسمیر جزو آزمایشات غربالگری است که جهت پیشگیری و تشخیص سرطان دهانه رحم مورد استفاده قرار می گیرد.

با انجام این تست ناهنجاری ها را در مراحل اولیه می توان تشخیص داد و تغییرات ایجاد شده را خیلی زود شناسایی نمود.

در این شرایط پیش از پیشرفت سرطان می توان اقدامات درمانی لازم جهت رفع آن را انجام داد.

از سن ۲۱ سالگی زنان باید ۳ سال یکبار این تست را انجام دهند و چنان چه نتایج منفی بود، از سن ۳۰ سالگی به بعد، تست را ۵ سالی یکبار تمدید کنند.

در شرایطی که شخص در زمان برقراری رابطه جنسی دچار خونریزی می‌ شود، باید حتما جهت بررسی به پزشک متخصص مراجعه کند تا در صورت نیاز تست پاپ اسمیر برای آنها انجام شود.

در صورت غیر طبیعی بودن نتیجه تست پاپ اسمیر پزشک آزمایش های فالوآپ‌ را تجویز می کند.

این آزمایشات زمانی انجام می شود که عفونتی در ناحیه مورد نظر وجود دارد.

اگر آزمایش انجام شده موردی غیر از عفونت را نشان داد پزشک متخصص با به کارگیری آزمایشات دیگر مشکل موجود را شناسایی می کند.

داشتن رابطه جنسی محافظت شده

زنانی که دارای شرکای جنسی متعدد می‌ باشند، یا با مردانی که شرکای جنسی زیادی دارند رابطه دارند، در معرض ابتلا به ویروس HPV و سرطان دهانه رحم می باشند.

برای پیشگیری از ابتلا به ویروس HPV باید روابط جنسی خود را با کاندوم انجام دهید.

داشتن رابطه جنسی محافظت نشده باعث ابتلا به بیماری های مقاربتی می شود و ریسک بروز HPV را افزایش می دهد.

با مبتلا شدن به ویروس HPV، در سلول های دهانه رحم تغییراتی ایجاد می‌شود و سلول های پیش سرطانی بروز می یابند.

کاندوم می تواند تا حدودی از ابتلا به بیماری های مقاربتی پیشگیری کند‌ اما از آنجا که کاندوم تمام قسمت ها را پوشش نمی دهد، احتمال انتقال از دیگر قسمت ها وجود دارد.

از این رو پیشنهاد می‌ شود روش واکسیناسیون را در کنار کاندوم به کار گرفت تا از ابتلا به این عارضه جلوگیری لازم به عمل آید.

انجام واکسیناسیون

برای اینکه از سرطان دهانه رحم پیشگیری شود، می توان پیش از شروع کردن روابط جنسی، واکسن های گارداسیل و سرواریکس را تزریق کرد.

با استفاده از این دو واکسن می توان با ویروس HPV که موجب ایجاد سرطان دهانه رحم می‌ شود، مقابله کرد و در مردان نیز از ابتلا به سرطان مقعد جلوگیری نمود.

دوز مصرفی واکسن را پزشک برای شخص مشخص می کند.

یکسری پیشنهاد نیز در رابطه با تزریق آن وجود دارد که به شرح زیر می باشد:

• این واکسن توسط دختران دارای سن ۱۱ الی ۱۲ می تواند استفاده شود. البته می توان اولین دوز این واکسن را در سن ۹ سالگی نیز استفاده کرد.
• زنان دارای سن ۱۳ الی ۲۶ سال، اگر تابحال مبتلا به سرطان دهانه رحم نشده اند می توانند این واکسن را مورد استفاده قرار دهند.
• پسران دارای سن ۱۱ سال به بالا می توانند از این واکسن استفاده کنند.
• مردانی که بین سن ۱۳ الی ۲۱ سال هستند و تاکنون واکسن نزده اند می توانند واکسن اچ پی وی را تزریق کنند.
• بزرگسالانی که در سن ۲۷ تا ۴۵ سال هستند می توانند با مشورت پزشک از این واکسن استفاده کنند ولی تزریق آن در این سنین با مزایای کمتری برای شخص همراه است.

واکسن تزریقی زمانی بهترین نتیجه را ارائه می دهد که پیش از ابتلای شخص به این عارضه تزریق شود.

در سنین پیش از ۱۵ سالگی واکسن را در دو دوز ۶ ماهه تا ۱۲ ماهه تزریق می کنند و چنان چه سن بالای ۱۵ سال باشد واکسن در ۳ دوز تزریق می گردد.

زمانی که فرزند شما در سنین انجام واکسیناسیون است و تا سن ۲۶ سالگی وی (در صورت تزریق نکردن واکسن)، می‌توانید اقدام به تزریق واکسن hpv کنید تا پیش از قرارگیری در معرض این ویروس واکسن تزریق شده و از ابتلا به ویروس در امان باشد.

سیگار نکشیدن

مصرف سیگار ریسک ابتلا به سرطان دهانه رحم را در بانوان دو برابر می کند، بنابراین بهتر است بانوان سیگار کشیدن را ترک کنند تا مانع از بروز این بیماری در خود شوند.

علائم ابتلا به سرطان دهانه رحم چیست؟

برای مشخص شدن سرطان دهانه رحم و پیگیری های بیشتر در خصوص آن، بهتر است به علائم ناشی از این عارضه دقت کنید و آنها را مورد توجه قرار دهید:

• داشتن کم خونی
• داشتن درد در هنگام برقراری رابطه جنسی
• داشتن خونریزی های غیر طبیعی واژینال
• داشتن خونریزی های غیر طبیعی در هنگام پریودی
• وجود ترشحات بدبو در ناحیه واژن
• داشتن حس درد در ناحیه لگن
• لاغر شدن و کم شدن وزن بدن به صورت ناگهانی
• نداشتن اشتها
• وجود ترشحاتی مداوم از واژن
• نشت کردن ادرار و مدفوع در شخص